Akceptacja jest kluczem nauki uwalniania i nie przychodzi sama

Kluczowym etapem rozwoju świadomości jest poziom akceptacji.

Akceptacja jest wyborem – jest wzięciem odpowiedzialności (całkowitej), że to my tworzymy nasze życie – ono się nam nie przydarza. Akceptacja to też odpowiedzialność za fakt, że to my decydujemy jak się czuć – i możemy czuć się dobrze bez względu na okoliczności zewnętrzne. Możemy wybrać uprzejmość, troskę, wybaczenie i inne pozytywne nastawienia nawet w obliczu trudności czy wyzwań.

Od poziomu akceptacji – możesz rozwijać swoją moc samodzielnie – gdyż więcej dajesz energii z siebie niż ją bierzesz. Od poziomu akceptacji – to my dodajemy moc i energię ludziom wokół nas.

Aby efektywnie uwalniać – musimy zaakceptować emocje w naszym umyśle oraz zaakceptować naszą odpowiedzialność – to znaczy my musimy je uwolnić – i nikt nie zrobi tego za nas.
Ta akceptacja odpowiedzialności sprawi, że przestaniemy radzić sobie z emocjami w dotychczasowy, negatywny często sposób – jak np. uciekanie, projekcja, używki itp.

Wypieranie (brak akceptacji emocji oraz naszej odpowiedzialności ) to najpowszechniejszy powód tego, że postęp w rozwoju świadomości w Polsce jest tak powolny( wypieramy ze wstydu lub poczucia winy).
Jest nam dobrze i wygodnie, gdy wypieramy bo wtedy można grać rolę ofiary – ulubioną grę ego. Specjalnie nic nie robimy z emocjami – i udajemy, że cierpimy przez bliskich, przez świat (bo nie dał nam tego co my żądamy aby mieć ) itp. Bo wzięcie odpowiedzialności i akceptacja naszej roli to automatycznie konieczność dorośnięcia w sensie duchowym. Całe obwinianie, umartwianie się i negowanie trzeba by wtedy zakończyć.
Zaakceptować odpowiedzialność – to wziąć na siebie ciężar pracy nad sobą (fakt) ale jednocześnie dopiero wtedy otrzymujemy moc do poradzenia sobie z tym. Dopóki wypieramy – mocy nie będzie.